Net zoals in Nederland wil in Spanje ook de belastingdienst op de hoogte geteld worden van je financiële activiteiten van het afgelopen jaar. Klein verschil: hier geen blauwe enveloppe op de mat, maar er zelf aan denken dat het voor eind juni geregeld is. Ja, en dat gaat nog weleens mis. De laatste 2 dagen dus maar in de papieren en achter de computer gedoken om aan alle jaaropgaven te komen van m.n. die van de Spaanse banken. Blijken opeens de gegevens niet verder terug te gaan dan 1 juni 2010 en ik heb  een afschrift nodig van de inboedelverzekering die eind april betaald is. Er staat wel iets van RENTA 2010 op het scherm, maar als ik daar opklikt, kom ik ook niet veel verder. Er staat ook een zin dat ik het één en ander in mijn brievenbus kan vinden, ik wist niet eens dat ik die had, maar ja, waar staat die brievenbus dan. Uiteindelijk gevonden en iets uitgeprint. Even op een ander scherm kijken en weg is de brievenbus en hoe ben ik daar ook alweer gekomen. Weer een ‘stief kwartiertje’ verder en ik heb hem weer gevonden en zowaar, vind ik opeens alle fiscale informatie die ik nodig heb én het afschrift van de inboedelverzekering. Het staat er allemaal wel, maar het is toch even een Spaans doolhof.

De volgende bank aan de beurt. Keurig naar het inlogscherm, gebruikersnaam en wachtwoord invullen en … geblokkeerd. Na 3 keer toch maar de telefoon gepakt en in mijn beste Spaans mijn probleem voorgelegd. Probleem! Nee hoor, even met de dame een aantal stappen doorlopen, wat codes invullen en ja hoor, binnen 4 minuten kan ik gewoon inloggen en op zoek gaan naar de benodigde gegevens. Ik vind wel het één en ander, maar kan daar niet zoveel wijs uit. Wat ik wel begrijp (tenminste dat denk ik), is dat ik erg weinig rente krijg op de spaarrekening. Volgende week maar even bij de bank langs (20 minuten rijden) op om opheldering te vragen, want een ‘zuunige Zeeuw’ wordt hier niet blij van.  Bij de andere bank moet ik ook nog even langs, dat is maar een half uur rijden, om te regelen dat de wegenbelasting, de huisbelasting (IBI) en het huisvuil voortaan automatisch afgeschreven gaan worden, want ik vind 1 keer een boete krijgen van 5% omdat ik 2 dagen te laat was met betalen wel genoeg.

Al met al, de spullen liggen klaar om naar de gestor te brengen. Nog even opzoeken waar ik precies moet zijn, want na 2 jaar een Spaanse gestor gehad te hebben, nu toch maar naar een Nederlandse gestor, want ik heb best nog wel wat vragen.  Het stellen van de vragen is overigens niet zo moeilijk, maar …… de antwoorden echt begrijpen dat is toch lastiger.

Gelukkig heeft de afgelopen 2 dagen de zon niet zo uitbundig geschenen, desondanks was het toch zo rond de 28 graden. Morgen komt de zon er weer bij en dat is maar goed ook, want ik ben klaar met de belastingaangifte!!

Net zoals in Nederland wil in Spanje ook de belastingdienst op de hoogte geteld worden van je financiële activiteiten van het afgelopen jaar. Klein verschil: hier geen blauwe enveloppe op de mat, maar er zelf aan denken dat het voor eind juni geregeld is. Ja, en dat gaat nog weleens mis. De laatste 2 dagen dus maar in de papieren en achter de computer gedoken om aan alle jaaropgaven te komen van m.n. die van de Spaanse banken. Blijken opeens de gegevens niet verder terug te gaan dan 1 juni 2010 en ik heb  een afschrift nodig van de inboedelverzekering die eind april betaald is. Er staat wel iets van RENTA 2010 op het scherm, maar als ik daar opklikt, kom ik ook niet veel verder. Er staat ook een zin dat ik het één en ander in mijn brievenbus kan vinden, ik wist niet eens dat ik die had, maar ja, waar staat die brievenbus dan. Uiteindelijk gevonden en iets uitgeprint. Even op een ander scherm kijken en weg is de brievenbus en hoe ben ik daar ook alweer gekomen. Weer een ‘stief kwartiertje’ verder en ik heb hem weer gevonden en zowaar, vind ik opeens alle fiscale informatie die ik nodig heb én het afschrift van de inboedelverzekering. Het staat er allemaal wel, maar het is toch even een Spaans doolhof.

De volgende bank aan de beurt. Keurig naar het inlogscherm, gebruikersnaam en wachtwoord invullen en … geblokkeerd. Na 3 keer toch maar de telefoon gepakt en in mijn beste Spaans mijn probleem voorgelegd. Probleem! Nee hoor, even met de dame een aantal stappen doorlopen, wat codes invullen en ja hoor, binnen 4 minuten kan ik gewoon inloggen en op zoek gaan naar de benodigde gegevens. Ik vind wel het één en ander, maar kan daar niet zoveel wijs uit. Wat ik wel begrijp (tenminste dat denk ik), is dat ik erg weinig rente krijg op de spaarrekening. Volgende week maar even bij de bank langs (20 minuten rijden) op om opheldering te vragen, want een ‘zuunige Zeeuw’ wordt hier niet blij van.  Bij de andere bank moet ik ook nog even langs, dat is maar een half uur rijden, om te regelen dat de wegenbelasting, de huisbelasting (IBI) en het huisvuil voortaan automatisch afgeschreven gaan worden, want ik vind 1 keer een boete krijgen van 5% omdat ik 2 dagen te laat was met betalen wel genoeg.

Al met al, de spullen liggen klaar om naar de gestor te brengen. Nog even opzoeken waar ik precies moet zijn, want na 2 jaar een Spaanse gestor gehad te hebben, nu toch maar naar een Nederlandse gestor, want ik heb best nog wel wat vragen.  Het stellen van de vragen is overigens niet zo moeilijk, maar …… de antwoorden echt begrijpen dat is toch lastiger.

Gelukkig heeft de afgelopen 2 dagen de zon niet zo uitbundig geschenen, desondanks was het toch zo rond de 28 graden. Morgen komt de zon er weer bij en dat is maar goed ook, want ik ben klaar met de belastingaangifte!!

In de vorige blog van 24 mei was al te lezen dat eind april het debuutalbum – Laat opa maar schuiven -van mijn vader, Wim Roma, is uitgekomen en dat hij het PR-werk aan mijn zus en mij heeft overgelaten. Tot nu toe zijn we daar dan ook bijna elke dag mee bezig geweest. Nu is dit niet zo erg, zelfs erg leuk, het kost alleen zoveel tijd.

Naast wat zoeken op google, berichten op hyves en facebook plaatsen, beetje twitteren, lezen wat er allemaal door anderen over hem geschreven wordt, verbaasd zijn dat – Laat opa maar schuiven- op 23 binnen is gekomen in de Nederlandstalige TOP 30, is voor mij de meeste tijd gaan zitten in het maken van een website. Dit was hard nodig, want de platenmaatschappij NRGY heeft Wim Roma een contract aangeboden, dus voor alle fans die wat meer over hem willen weten, is een website wel leuk. De website van Wim Roma is zo goed als klaar, dus nu weer even tijd om ook weer iets aan mijn eigen websites te gaan doen.

Waar ik me nog steeds vooral over verbaas, is de kracht is van de social media.
Aflopen vrijdag om 16.27 uur een tweet over zijn platencontract en de nieuwe website en om 18.00 uur was Wim Roma al in het nieuws bij Omroep Zeeland. Zo blijkt de afstand tussen Spanje en Nederland, toch zo’n 1900 km, geen enkel probleem te zijn.

De komende week staan nog wat tuin- en schilderklussen voor Vakantiehuis Jalon op het programma, het moet er toch mooi uitzien voor de gasten en het weer in orde maken van het appartement voor de volgende gasten die gaan komen. De website van Buro ekSTRAVERt vergt hier en daar nog wel wat aanpassingen, want er komen nog steeds nieuwe ideeën. Waarom mijn ervaringen van emigreren niet verbinden met mijn vakgebied? Een goed idee, dus de komende tijd me daar meer in verdiepen. Een 1e artikel heb ik al geschreven “Vol verwachting klopt mijn hart …” en er zullen er nog meer volgen. Voorlopig staat dit artikel enkel nog maar op de site van Zeeuws Meisje.
De website Zeeuws Meisje in Spanje heeft ook nog de nodige aandacht nodig en uiteraard hou ik het laatste nieuws op de website van Wim Roma nog bij.

Naast voorgaande, een aantal cliënten-contacten en zakelijke afspraken, hoop ik toch ook vooral te genieten van het mooie weer, want de komende week liggen de temperaturen tussen de 26 en 33 graden. Hoe vervelend kan het zijn om in Spanje te wonen! Maar juist het in Spanje wonen kan voor ondernemers nog weleens lastig zijn. In het nieuwe tijdschrift van NEDWORK SPAIN (een online platform voor nederlandse ondernemers onder de spaanse zon) staat een artikel over ‘Ontspannen voor ondernemers’ op blz 26-28. Aangezien ik hier aan meegewerkt heb, moet het genieten voor mij ‘toch een eitje zijn’.

In de vorige blog van 24 mei was al te lezen dat eind april het debuutalbum – Laat opa maar schuiven -van mijn vader, Wim Roma, is uitgekomen en dat hij het PR-werk aan mijn zus en mij heeft overgelaten. Tot nu toe zijn we daar dan ook bijna elke dag mee bezig geweest. Nu is dit niet zo erg, zelfs erg leuk, het kost alleen zoveel tijd.

Naast wat zoeken op google, berichten op hyves en facebook plaatsen, beetje twitteren, lezen wat er allemaal door anderen over hem geschreven wordt, verbaasd zijn dat – Laat opa maar schuiven- op 23 binnen is gekomen in de Nederlandstalige TOP 30, is voor mij de meeste tijd gaan zitten in het maken van een website. Dit was hard nodig, want de platenmaatschappij NRGY heeft Wim Roma een contract aangeboden, dus voor alle fans die wat meer over hem willen weten, is een website wel leuk. De website van Wim Roma is zo goed als klaar, dus nu weer even tijd om ook weer iets aan mijn eigen websites te gaan doen.

Waar ik me nog steeds vooral over verbaas, is de kracht is van de social media.
Aflopen vrijdag om 16.27 uur een tweet over zijn platencontract en de nieuwe website en om 18.00 uur was Wim Roma al in het nieuws bij Omroep Zeeland. Zo blijkt de afstand tussen Spanje en Nederland, toch zo’n 1900 km, geen enkel probleem te zijn.

De komende week staan nog wat tuin- en schilderklussen voor Vakantiehuis Jalon op het programma, het moet er toch mooi uitzien voor de gasten en het weer in orde maken van het appartement voor de volgende gasten die gaan komen. De website van Buro ekSTRAVERt vergt hier en daar nog wel wat aanpassingen, want er komen nog steeds nieuwe ideeën. Waarom mijn ervaringen van emigreren niet verbinden met mijn vakgebied? Een goed idee, dus de komende tijd me daar meer in verdiepen. Een 1e artikel heb ik al geschreven “Vol verwachting klopt mijn hart …” en er zullen er nog meer volgen. Voorlopig staat dit artikel enkel nog maar op de site van Zeeuws Meisje.
De website Zeeuws Meisje in Spanje heeft ook nog de nodige aandacht nodig en uiteraard hou ik het laatste nieuws op de website van Wim Roma nog bij.

Naast voorgaande, een aantal cliënten-contacten en zakelijke afspraken, hoop ik toch ook vooral te genieten van het mooie weer, want de komende week liggen de temperaturen tussen de 26 en 33 graden. Hoe vervelend kan het zijn om in Spanje te wonen! Maar juist het in Spanje wonen kan voor ondernemers nog weleens lastig zijn. In het nieuwe tijdschrift van NEDWORK SPAIN (een online platform voor nederlandse ondernemers onder de spaanse zon) staat een artikel over ‘Ontspannen voor ondernemers’ op blz 26-28. Aangezien ik hier aan meegewerkt heb, moet het genieten voor mij ‘toch een eitje zijn’.

Ondanks de spaanse verkiezingen, mijn Spaanse les, mijn Spaanse leven en allerlei andere Spaanse zaken die me bezighouden, heb ik de afgelopen week meer contact met nederland gehad dan in heel mijn spaanse loopbaan.
 
Hoe of dat zou gekomen is, dat is een goeie bak,
Omdat Wim Roma zijn CD, onlangs heeft uitgebracht!

Laat Opa maar schuiven, Laat Opa maar doen……

Dat mijn vader liedjes schrijft (tekst en muziek) is niet nieuw, dat hij soms een plaatje maakt is ook niet nieuw, maar dat hij de afgelopen 2 jaar in stilte aan zijn debuut-album gewerkt, dat is wel nieuw.

Groot was de verbazing dan ook, dat hij op 1e paasdag met een nieuwe CD aan kwam, met allemaal eigen geschreven en gecomponeerde nummers en geproduceerd en gearrangeerd  door Henk Bernhardt. Het is een CD met onvervalste Hollandse meezingers en meedeiners met o.a. de nummers: Laat opa maar schuiven (over de social media en geraniums), een remake van Toedeloe, Wacht op mij Belinda, Eens in de 14 dagen (over zijn eigen LAT-relatie) en de tasjesrover (over hoe 'stoer' een tasjesrover is).

Hij had besloten om de PR aan mijn zus en mij over te laten, omdat wij daar wel iets van afweten. Nou, dat hebben we geweten.
Voorzichtig maar eens een email geschreven naar de PZC, die daar direct op reageerden en binnen een uur was er (via Spanje) een afspraak gemaakt voor een interview.
Een email naar Omroep Zeeland, die kwamen ook gelijk met een journalist en een cameraman voor een interview.
De Telegraaf pikte het Zeeuwse nieuws op: 81-jarige brengt album uit, stond er in de editie binnenland.
Radio 538 las het artikel en belde voor een interview ….  en dat was/is 'de boosdoener'.
Het is een onvergetelijk en hilarisch interview geworden, waar men massaal op heeft gereageerd. Doorgelopen mascara, mensen die te laat op hun werk kwamen, mensen die niet meer bijkwamen van het lachen en in een deuk lagen, mensen die in de file stonden en precies konden zien wie er nog meer naar Radio 538 aan het luisteren waren, enz.. Diezelfde ochtend belde ook Radio hollandio nog voor een interview, dus dat heeft hij ook nog gedaan.

Geweldig om dit als dochter(s) allemaal te lezen en mee te maken (hij vindt het overigens zelf ook geweldig), maar ja, een reactie vraagt om een actie en die acties waren voor ons bestemd!

Emails beantwoorden, emails met de link van het hilarische radioprogramma versturen, beetje twitteren, tweets kopieren naar WORD-bestand, hyves oppimpen, informatie op hyves zetten, iets op facebook zetten, onze eigen pagina's bijwerken, een nieuw emailadres aanmaken, bestelde CD's versturen, CD's naar Radiostations sturen, nog meer emails naar oproepen versturen, artikel voor  weekbladen schrijven, telefoontjes beantwoorden, naar Radio Oranje een cd brengen en een interview doen, Pa via de email op de hoogte houden van wat er op de diverse site allemaal geschreven wordt, naar de Hallo nieuwsradio om een CD te brengen, hier ff praten, daar ff netwerken enz..
Vanuit Spanje kan ik wel iets doen, maar mijn zus woont op dit moment bijna bij mijn vader. Hij houdt ons wel van de straat. O ja, tussendoor doen we onze eigen werkzaamheden nog.

We vinden het natuurlijk geweldig voor hem en voor ons is het ook ontzettend leuk. Wie heeft er nu een vader die op z'n 81ste nog een debuut-album gaat uitbrengen. Wij dus!!

Laat opa maar schuiven, laat opa maar doen…..

Hij zit ook al op facebook en ook hyves is hem bekend,
Hij vindt een potje twitteren een fluitje van een cent,
Hoe of dat zo gekomen is, dat is een goeie bak,
Nadat hij z'n geraniums het raam had uitgekwakt

Wie het fragment van radio 538 wil beluisteren klikt hier!

P.S. Omroep MAX, volgens mij DE zender voor ouderen, heeft helaas niet op onze emails gereageerd. Wim Roma is zeker te oud voor deze omroep!

Ondanks de spaanse verkiezingen, mijn Spaanse les, mijn Spaanse leven en allerlei andere Spaanse zaken die me bezighouden, heb ik de afgelopen week meer contact met nederland gehad dan in heel mijn spaanse loopbaan.
 
Hoe of dat zou gekomen is, dat is een goeie bak,
Omdat Wim Roma zijn CD, onlangs heeft uitgebracht!

Laat Opa maar schuiven, Laat Opa maar doen……

Dat mijn vader liedjes schrijft (tekst en muziek) is niet nieuw, dat hij soms een plaatje maakt is ook niet nieuw, maar dat hij de afgelopen 2 jaar in stilte aan zijn debuut-album gewerkt, dat is wel nieuw.

Groot was de verbazing dan ook, dat hij op 1e paasdag met een nieuwe CD aan kwam, met allemaal eigen geschreven en gecomponeerde nummers en geproduceerd en gearrangeerd  door Henk Bernhardt. Het is een CD met onvervalste Hollandse meezingers en meedeiners met o.a. de nummers: Laat opa maar schuiven (over de social media en geraniums), een remake van Toedeloe, Wacht op mij Belinda, Eens in de 14 dagen (over zijn eigen LAT-relatie) en de tasjesrover (over hoe 'stoer' een tasjesrover is).

Hij had besloten om de PR aan mijn zus en mij over te laten, omdat wij daar wel iets van afweten. Nou, dat hebben we geweten.
Voorzichtig maar eens een email geschreven naar de PZC, die daar direct op reageerden en binnen een uur was er (via Spanje) een afspraak gemaakt voor een interview.
Een email naar Omroep Zeeland, die kwamen ook gelijk met een journalist en een cameraman voor een interview.
De Telegraaf pikte het Zeeuwse nieuws op: 81-jarige brengt album uit, stond er in de editie binnenland.
Radio 538 las het artikel en belde voor een interview ….  en dat was/is 'de boosdoener'.
Het is een onvergetelijk en hilarisch interview geworden, waar men massaal op heeft gereageerd. Doorgelopen mascara, mensen die te laat op hun werk kwamen, mensen die niet meer bijkwamen van het lachen en in een deuk lagen, mensen die in de file stonden en precies konden zien wie er nog meer naar Radio 538 aan het luisteren waren, enz.. Diezelfde ochtend belde ook Radio hollandio nog voor een interview, dus dat heeft hij ook nog gedaan.

Geweldig om dit als dochter(s) allemaal te lezen en mee te maken (hij vindt het overigens zelf ook geweldig), maar ja, een reactie vraagt om een actie en die acties waren voor ons bestemd!

Emails beantwoorden, emails met de link van het hilarische radioprogramma versturen, beetje twitteren, tweets kopieren naar WORD-bestand, hyves oppimpen, informatie op hyves zetten, iets op facebook zetten, onze eigen pagina's bijwerken, een nieuw emailadres aanmaken, bestelde CD's versturen, CD's naar Radiostations sturen, nog meer emails naar oproepen versturen, artikel voor  weekbladen schrijven, telefoontjes beantwoorden, naar Radio Oranje een cd brengen en een interview doen, Pa via de email op de hoogte houden van wat er op de diverse site allemaal geschreven wordt, naar de Hallo nieuwsradio om een CD te brengen, hier ff praten, daar ff netwerken enz..
Vanuit Spanje kan ik wel iets doen, maar mijn zus woont op dit moment bijna bij mijn vader. Hij houdt ons wel van de straat. O ja, tussendoor doen we onze eigen werkzaamheden nog.

We vinden het natuurlijk geweldig voor hem en voor ons is het ook ontzettend leuk. Wie heeft er nu een vader die op z'n 81ste nog een debuut-album gaat uitbrengen. Wij dus!!

Laat opa maar schuiven, laat opa maar doen…..

Hij zit ook al op facebook en ook hyves is hem bekend,
Hij vindt een potje twitteren een fluitje van een cent,
Hoe of dat zo gekomen is, dat is een goeie bak,
Nadat hij z'n geraniums het raam had uitgekwakt

Wie het fragment van radio 538 wil beluisteren klikt hier!

P.S. Omroep MAX, volgens mij DE zender voor ouderen, heeft helaas niet op onze emails gereageerd. Wim Roma is zeker te oud voor deze omroep!

 
De spaanse les loopt op z'n eind, dus hoe kun je dat beter afsluiten dan met een middag samen met cursisten, de docent, een paar familieleden  en de typisch spaanse gerechten: paella en tortilla.

Nu is het niet aanschuiven en happen, maar eerst een beetje meehelpen met alle voorbereidingen en dat allemaal in het spaans. Soms wat spraak verwarringen, maar alles liep verder op rolletjes. Ondertussen werden er lange tafels en stoelen aangevoerd en werd de tafel gedekt. En jawel, op dat moment gingen de eerste flessen wijn open en kwamen de hapjes op tafel.

Net zoals met de kerstviering bevonden wij ons in een select gezeldschap van enkel maar Nederlandse cursisten. De spaanse (voor engelse les) en de engelsen (voor de spaanse les), lieten het afweten. Geen spaanse cursisten, dat is wel jammer, want het is een mooie gelegenheid om wat spaans te practiseren. Nu maar ingesprek met de tante, de zwager en de nicht van de docent. Mooi om gelijk wat Valenciaanse woorden te leren. Dinar, eten, heeft in elk geval meer raakvlakken met ons dineren dan het spaanse woord comer.

Op een gegeven moment was het zover dat de paella klaar was voor gebruik. Het is altijd weer een feest om zo'n paella met z'n gele, rode, groene e.a. kleuren te zien.

              

Het was een genoegelijk samenzijn, waarbij er (helaas) te weinig Spaans is gesproken, maar ja, nu snapte we alle grapjes tenminste. Cruyff zou zeggen……

Eén van de spaanse mujeres had nog een soort flan gemaakt en ook deze was net als de paella, tortilla, fruitsalade, wijn, queso, jamon etc., ontzettend lekker.

 Er zijn vervelendere manieren om je zondagmiddag door te brengen.

 Ik ga toch maar eens een paella en een brander kopen (verjaardagscadeautje, eindelijk weet ik iets), om zelf eens een poging te doen om een paella te maken. Ik heb nu al vaak genoeg staan kijken, dus het zou moeten lukken. Ik begin maar met een kleine paella om te 'practicarren".

 
De spaanse les loopt op z'n eind, dus hoe kun je dat beter afsluiten dan met een middag samen met cursisten, de docent, een paar familieleden  en de typisch spaanse gerechten: paella en tortilla.

Nu is het niet aanschuiven en happen, maar eerst een beetje meehelpen met alle voorbereidingen en dat allemaal in het spaans. Soms wat spraak verwarringen, maar alles liep verder op rolletjes. Ondertussen werden er lange tafels en stoelen aangevoerd en werd de tafel gedekt. En jawel, op dat moment gingen de eerste flessen wijn open en kwamen de hapjes op tafel.

Net zoals met de kerstviering bevonden wij ons in een select gezeldschap van enkel maar Nederlandse cursisten. De spaanse (voor engelse les) en de engelsen (voor de spaanse les), lieten het afweten. Geen spaanse cursisten, dat is wel jammer, want het is een mooie gelegenheid om wat spaans te practiseren. Nu maar ingesprek met de tante, de zwager en de nicht van de docent. Mooi om gelijk wat Valenciaanse woorden te leren. Dinar, eten, heeft in elk geval meer raakvlakken met ons dineren dan het spaanse woord comer.

Op een gegeven moment was het zover dat de paella klaar was voor gebruik. Het is altijd weer een feest om zo'n paella met z'n gele, rode, groene e.a. kleuren te zien.

              

Het was een genoegelijk samenzijn, waarbij er (helaas) te weinig Spaans is gesproken, maar ja, nu snapte we alle grapjes tenminste. Cruyff zou zeggen……

Eén van de spaanse mujeres had nog een soort flan gemaakt en ook deze was net als de paella, tortilla, fruitsalade, wijn, queso, jamon etc., ontzettend lekker.

 Er zijn vervelendere manieren om je zondagmiddag door te brengen.

 Ik ga toch maar eens een paella en een brander kopen (verjaardagscadeautje, eindelijk weet ik iets), om zelf eens een poging te doen om een paella te maken. Ik heb nu al vaak genoeg staan kijken, dus het zou moeten lukken. Ik begin maar met een kleine paella om te 'practicarren".

De Spaanse gemeenteraadsverkiezingen naderen met rassen schreden en dat is goed te merken.
Op 22 mei zijn de gemeenteraadsverkiezingen en uiteraard grijpen de kandidaten en hun partijen alle mogelijkheden aan om kiezers aan zich te binden.
In Nederland zag ik een politieke partij weleens met een kraam op de markt staan of met rozen door de stad lopen, maar verder merkte ik daar weinig van.

Dat is hier wel anders. Ik heb de afgelopen 1,5 maand al meer huidige-, waarnemend- en aankomend burgemeesters gekust en de hand geschud dan heel mijn leven in Nederland.

Eind maart organiseerde ZON-Netwerk (het ondernemersnetwerk voor Nederlandstalige vrouwen aan de Costa Blanca) het symposium Vrouw & Gezondheid. Vooraf was gevraagd of de mogelijk aankomend burgemeester van Alfaz del Pi haar opwachting mocht maken. Natuurlijk mocht dat. Geflankeerd door een fotograaf en een potentieel Nederlands gemeenteraadslid maakte Maite Huerta van de PP haar opwachting. Nadat ik aan haar was voorgesteld, wat dus gelijk vergezeld gaat van 2 kussen, en tijdens het gesprek wat daarop volgde, werden er vele foto’s gemaakt. Even iets naar links kijken, even wat meer naar rechts, als duo, als trio en ook nog als kwartet op de foto.

Afgelopen zondag, 8 mei, werd de Dia de Europa georganiseerd in Albir. Ook daar was ZON-Netwerk vertegenwoordigd en uiteraard lieten ook de kandidaten hun gezicht zien. Ik was nog geen 5 minuten op de markt, toen Maite en haar gevolg bij onze kraam langs liepen. Twee kussen hier , twee kussen daar, een praatje en gelijk het moment maar vastleggen, dus weer op de foto. Als er iets is, of we hebben ideeen dat er iets veranderd moet worden, gelijk bellen hoor!! Doen we!
Vicente Arques van de PSOE liep ook nog langs, maar die heeft misschien niet zoveel met vrouwen, want hij liet ons aardig rechts liggen.
Op 9 mei, werd de Dia de Europa gevierd in La Nucia. Vanaf 12.00 uur, muziek, sprekers, gratis drank, chips en een grote paella. Uiteraard weer gesproken met allerlei actieve spaanse vrouwen in de politiek Elisabeth, Pepa, Eleonora en nog veel meer, maar ja, 50+, ik ben de rest van de namen vergeten.

Helaas al hun goede bedoeling ten spijt, ik woon in Jalon en mag dus niet op deze vrouwen stemmen, maar ik heb wel een leuk verhaal!

De Spaanse gemeenteraadsverkiezingen naderen met rassen schreden en dat is goed te merken.
Op 22 mei zijn de gemeenteraadsverkiezingen en uiteraard grijpen de kandidaten en hun partijen alle mogelijkheden aan om kiezers aan zich te binden.
In Nederland zag ik een politieke partij weleens met een kraam op de markt staan of met rozen door de stad lopen, maar verder merkte ik daar weinig van.

Dat is hier wel anders. Ik heb de afgelopen 1,5 maand al meer huidige-, waarnemend- en aankomend burgemeesters gekust en de hand geschud dan heel mijn leven in Nederland.

Eind maart organiseerde ZON-Netwerk (het ondernemersnetwerk voor Nederlandstalige vrouwen aan de Costa Blanca) het symposium Vrouw & Gezondheid. Vooraf was gevraagd of de mogelijk aankomend burgemeester van Alfaz del Pi haar opwachting mocht maken. Natuurlijk mocht dat. Geflankeerd door een fotograaf en een potentieel Nederlands gemeenteraadslid maakte Maite Huerta van de PP haar opwachting. Nadat ik aan haar was voorgesteld, wat dus gelijk vergezeld gaat van 2 kussen, en tijdens het gesprek wat daarop volgde, werden er vele foto’s gemaakt. Even iets naar links kijken, even wat meer naar rechts, als duo, als trio en ook nog als kwartet op de foto.

Afgelopen zondag, 8 mei, werd de Dia de Europa georganiseerd in Albir. Ook daar was ZON-Netwerk vertegenwoordigd en uiteraard lieten ook de kandidaten hun gezicht zien. Ik was nog geen 5 minuten op de markt, toen Maite en haar gevolg bij onze kraam langs liepen. Twee kussen hier , twee kussen daar, een praatje en gelijk het moment maar vastleggen, dus weer op de foto. Als er iets is, of we hebben ideeen dat er iets veranderd moet worden, gelijk bellen hoor!! Doen we!
Vicente Arques van de PSOE liep ook nog langs, maar die heeft misschien niet zoveel met vrouwen, want hij liet ons aardig rechts liggen.
Op 9 mei, werd de Dia de Europa gevierd in La Nucia. Vanaf 12.00 uur, muziek, sprekers, gratis drank, chips en een grote paella. Uiteraard weer gesproken met allerlei actieve spaanse vrouwen in de politiek Elisabeth, Pepa, Eleonora en nog veel meer, maar ja, 50+, ik ben de rest van de namen vergeten.

Helaas al hun goede bedoeling ten spijt, ik woon in Jalon en mag dus niet op deze vrouwen stemmen, maar ik heb wel een leuk verhaal!